پژوهشکده معتمد جهاد دانشگاهی- اخبار پژوهشکده
پذیرش واقعیت از بیماری به معنای قطع امید نیست

حذف تصاویر و رنگ‌ها  | تاریخ ارسال: ۱۳۹۳/۷/۹ | 

 

  پذیرش واقعیت از بیماری به معنای قطع امید نیست

 عضو هیات علمی گروه کیفیت زندگی بیماران سرطانی پژوهشکده سرطان پستان جهاد دانشگاهی، مشاوره گرفتن برای بیماران مبتلا به سرطان و خانواده‌های آنان را امری ضروری دانست و گفت: امیدواریی که برپایه واقعیت نباشد می تواند ضربات بدی به روحیه بیمار وارد کند. 

  اکرم السادات سجادیان در گفت و گو با خبرنگار روابط عمومی پژوهشکده سرطان پستان با بیان اینکه بیماران مبتلا به سرطان که زودتر مشاوره‌های روانشناسی را آغاز کرده اند استرس کم‌تری داشتند و امید به زندگی در آن‌ها افزایش یافته است افزود: بررسی ها نشان داده زنانی که روش‌های برخورد با سرطان را فرا گرفته بودند بهتر می‌توانستند در زندگی خود تغییر به وجود آورده و با مشکلات خود کنار بیایند.

  وی ادامه داد: شواهد دیگری وجود دارد که نشان می‌دهد سیستم ایمنی بدن انسان بعد از دریافت مشاوره‌های روان‌شناسی قدرتمندتر می‌شود.

  این عضو هیات علمی گروه کیفیت زندگی سرطان پستان جهاد دانشگاهی با اشاره به اینکه فرد بعد از گرفتار شدن به سرطان 30 تا40درصد موارد بر اثر فشارهای عصبی و اختلالات روحی به افسردگی و اضطراب مبتلا می شوند گفت: متاسفانه امید به زندگی در این بیماران کاهش پیدا می کند و مشاوره گرفتن برای بیماران مبتلا به سرطان و خانواده‌های آنان در این مورد امری ضروری است.

  سجادیان با بیان این مطلب که امید دادن به بیماران سرطانی دریچه جدیدی روی این بیمار باز می شود اظهارکرد: امیدواری به عنوان یک عامل اساسی برای کنار آمدن با تجربیات ناخوشایند و نگران کننده ناشی از سرطان بسیار کمک کننده است و یکی از موثرترین روشهایی است که بیماران کمک می کند تا هدفمند تر زندگی کنند.

  این عضو هیات علمی گروه کیفیت زندگی سرطان پستان جهاد دانشگاهی با اشاره به اینکه امیدواری که برپایه واقعیت نباشد می تواند ضربات بدی به روحیه فرد وارد کند گفت: پذیرش واقعیت به معنای قطع امید نیست و بیمارانی که واقعیت ها در نظر نمی گیرند می تواند بعد از گذشت مدت کوتاهی امید فرد به ناامیدی تبدیل شود.

    وی با تاکید بر اینکه پزشک نباید بیمارمبتلا به سرطان را که با تاخیر مراجعه کرده است سرزنش کند افزود: سرزنش کردن بیمار موجب تضعیف قوای روانی بیمار مبتلا به سرطان و مقاومت او را در مسیر باز یابی سلامت خود تضعیف می کند.

  سجادیان ادامه داد: بهتر است که بیمار از همان ابتدا در جریان بیماری خود قرار گیرد و وجود یک مشاور زبده در دادن خبر بد مهم است.

  این عضو هیات علمی گروه کیفیت زندگی سرطان پستان جهاد دانشگاهی با بیان این مطلب که پزشک معالج یا مشاور باید به حرفهای بیمار توجه کافی داشته باشد گفت: ممکن است سرطان فرد در مراحل اولیه باشد و درد و رنجی هم احساس نکند اما فکر بیمار فقط درد و مرگ باشد. در حالی که گوش دادن به حرفهای بیمار باعث تقویت روحیه او می شود و در نتیجه قدرت مقابله و مبارزه او در برابر بیماری را بالا می رود.

  وی در ادامه خانواده را رکن بسیار مهم در درمان روحی بیماران سرطانی دانست و افزود: خانواده باید بداند در همه نوع شرایط درمانی هرچقدر هم سخت باشد، این عضو (فرد بیمار) برایشان مزاحمتی ایجاد نمی‌کند.
سجادیان در پایان با اشاره به اینکه خانواده باید محیطی آرام به دور از تنش و جروبحث در دوره‌های شیمی‌درمانی برای بیمار خود فراهم کند گفت: خانواده باید بیمار را فردی جدا از خانواده نبینند در حالی که باید او را در امور خانواده مشارکت دهند اما از مسائل استرس‌زا دورش کنند و همچنین جملات مثبت را چه به صورت گفتاری و چه نوشتاری به بیمارشان اعلام کنند.

نشانی مطلب در وبگاه پژوهشکده معتمد جهاد دانشگاهی:
http://ibcrc.ir/find.php?item=1.113.364.fa
برگشت به اصل مطلب